No desitjava ningú. Només estar allà on fos en calma, amb un somriure a a la boca
Hacia una épica minimalista. Las pequeñas conquistas construyen un gran reino.
Mostrando entradas con la etiqueta recuerdos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta recuerdos. Mostrar todas las entradas
miércoles, 27 de marzo de 2013
¡¡Gran infancia!!
¡Que bien me lo pasaba coño! El aburrimiento infiernal del adulto es haber perdido la libre espontaneidad del niño.
martes, 15 de enero de 2013
viernes, 30 de noviembre de 2012
jueves, 22 de noviembre de 2012
Licenciado extraordinario en Humanidades
De lo que fui a lo que soy como estudiante. Dos años y medio más tarde llega a mis manos uno de mis mayores logros de mi vida que representan incontables horas de esfuerzo. Y en el fondo una extraña sensación de vacío.
domingo, 7 de octubre de 2012
domingo, 16 de septiembre de 2012
Grans openings/endings Bola de drac GT
Molt sovint les coses no som com voldríem i ens desesperem. Però hem de tirar endavant dia dia, que n'esperava jo de la vida? Parlant no ens enteníem i ens feiem plorar i ens feiem mal... Has de lluitar contra les adversitats. No paris de somriure, estarem junts, hem arribat fins aquí. Ara hem de lluitar per tirar endavant en aquest món que no s'atura, que no para de canviar.
Sempre hem sento atret pel teu somriure. És un racó inmens d'esperança. En aquest univers tots busquem l'eternitat. Encara que faci veure que no m'importes, la veritat és que t'estimo molt.
Lletres amb les quals qualsevol a qualsevol edat s'hi pot identificar. Bones i motivadores paraules en racons insospitats. Fins i tot Bola de Drac GT té alguna cosa genial :)
martes, 11 de septiembre de 2012
The song and the heroes of Midhurst's workamp
The Coconut.
Music from Marco Frankland. Folk country artist from Midhurst, West Sussex (UK).
Strange people being friends forever. Un unforgotable memory.
And the last message for me: without you this work it wouldn't be the same. Thank very much guys!
lunes, 3 de septiembre de 2012
Muere Paco Buey, uno de mis mejores profesores
http://ccaa.elpais.com/ccaa/2012/08/25/catalunya/1345926840_834232.html
Un gran profesor y un gran hombre dicho pronto y rápido como decía él. Siempre que me veía se preocupaba por cómo me iban las cosas y me puso en contacto con mi profesor de tesina. Todo un acierto.
Supongo que la muerte de su mujer el año pasado y el cáncer que llevaba arrastrando desde hacía años pudieron definitivamente con él. Muchas gracias Paco porque aun con cáncer te recuerdo tu jovial sonrisa y tu enérgica y combatiente expresión como abanderado de izquierdas. Los interesantísimos seminarios y discusiones en clase sobre política y verdad, el revelador artículo de Hannah Arendt y tu actitud siempre atenta y solícita a la vez que dura. Decías que nos había tocado vivir y ver solo tiempos políticos de mierda. Y una vez te reíste de mi camiseta de Copacabana alabando mi espíritu joven.
Eso es lo que yo recuerdo de ti. Sin duda orientaste mi rumbo e influiste en mi. Por eso merecer aquí un espacio.
Hasta siempre y descansa en paz.
Un gran profesor y un gran hombre dicho pronto y rápido como decía él. Siempre que me veía se preocupaba por cómo me iban las cosas y me puso en contacto con mi profesor de tesina. Todo un acierto.
Supongo que la muerte de su mujer el año pasado y el cáncer que llevaba arrastrando desde hacía años pudieron definitivamente con él. Muchas gracias Paco porque aun con cáncer te recuerdo tu jovial sonrisa y tu enérgica y combatiente expresión como abanderado de izquierdas. Los interesantísimos seminarios y discusiones en clase sobre política y verdad, el revelador artículo de Hannah Arendt y tu actitud siempre atenta y solícita a la vez que dura. Decías que nos había tocado vivir y ver solo tiempos políticos de mierda. Y una vez te reíste de mi camiseta de Copacabana alabando mi espíritu joven.
Eso es lo que yo recuerdo de ti. Sin duda orientaste mi rumbo e influiste en mi. Por eso merecer aquí un espacio.
Hasta siempre y descansa en paz.
viernes, 29 de junio de 2012
Chulería noventera
Al estilo Príncipe de Bel-Air! También recomiendo I got the power del mismo grupo.
miércoles, 6 de junio de 2012
jueves, 24 de mayo de 2012
martes, 8 de mayo de 2012
Aquellos tiempos en la radio
"Els Enigmes de l'Esfinx", programa de divulgació científica i cultural a Matadepera Radio
(Temporada 2010-2011)
El trío escarchado: Carlos Pareja, Jhan Ymir e Isaac Orenes
Y aquí el gran temazo de Philip Glass que introducía nuestro programa y le daba un aura mistérica, profunda e inigualable.
sábado, 31 de marzo de 2012
Dedicatoria
"Irse de interrail, estar en Berlín, salir a tirar la basura (bueno a no tirarla), encontrarte a gente, empezar a hablar, seguir hablando, y más rato aún, hablar como si no hubiera mañana, irte y por la noche que llamen a tu puerta, infartarte, abrir y ver que son ellos, tu amigos de Berlin, pasar una hora más con ellos, y poco menos que sentir que los conoces de toda la vida. Meses depues que vengan a Valencia... así sí! :)"
De Susana Ogg, una amiga de Valencia
Un fortuito encuentro que nos regaló unas amigas. He querido reproducir estas buenas palabras como agradecimiento.
jueves, 16 de febrero de 2012
La meva épica infantil recuperada per fi
L'essència de Bola de drac, cançons en català fetes amb cor, aventures en solitari pel món salvatge i lluites divertides i originals on es podien seguir els moviments dels lluitadors. Últimament me n'adono que el meu blog s'omple de records del passat i de dibuixos, però no m'importa. Tenen un significat important per mi.
Aquests vídeos són vells records que em fan tremolar d'emoció i m'enforteixen i m'omplen d'il·lusió i esperança. Gràcies de debó per tornar!
No podem viure sense donar un sentit épic i heroic al nostre projecte vital
jueves, 8 de diciembre de 2011
Los 5 ingredientes de la felicidad
Primero: Fondue de Queso
Segundo: Fondue de Carnes
Tercero: Fondue de Chocolate
Cuarto: Cantar la Bamba a pleno pulmón hinchado y henchido.
Quinto: Hacerlo con tus mejores colegas!
domingo, 27 de noviembre de 2011
lunes, 14 de noviembre de 2011
¡Siamo ciampioni del mondo!
12 de Julio de 2010: Victoria de España sobre Holanda en la Copa del Mundo. La canción de la victoria y la celebración en Roma por todo lo alto. Quien ha visto a la Roja y quien la ve ahora...
Una de esas grandes noches de tu vida para recordarlas, sin duda alguna.
miércoles, 19 de octubre de 2011
Aprendiendo con dos de mis viejos maestros
Festival de Sitges 2010
Un año más tarde me doy cuenta de lo que he aprendido de estos dos de una forma totalmente inconsciente. Formas, bromas, expresiones, actitudes, conductas, comportamientos...
Creo que salgo especialmente favorecido en esta foto. Una gran camiseta y un interesante juego de piernas...
"The meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed"
Un año más tarde me doy cuenta de lo que he aprendido de estos dos de una forma totalmente inconsciente. Formas, bromas, expresiones, actitudes, conductas, comportamientos...
Creo que salgo especialmente favorecido en esta foto. Una gran camiseta y un interesante juego de piernas...
"The meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed"
Carl Jung
viernes, 30 de septiembre de 2011
Recargándome
Esta canción hoy me ha transportado a unos viejos tiempos de añoranza juvenil y me ha desconectado de un mundo adulto lleno de preocupaciones que en su mayor parte podrían considerarse absurdas. Pero inevitablemente me tientan y me provocan tanto que acabo exhausto.
La canción la he escuchado mientras entraba una fresca brisa por la ventana de mi habitación y fijaba la vista en el sol radiante de las cinco, ya algo bronceado. Este entorno me devuelve al mundo sencillo y natural para el que siempre busco tiempo para relajarme.
Parece que cuando te sientes más libre no paran de aparecerte cantidad de tentaciones que buscan un poco de tu ánimo expansivo tan contagioso. Es mío! Dejadme malditas! Sí, malditas... Mi libertad es mi bien más preciado y no quiero tener que preguntarme si lo que hago le gusta a alguien o no.
Hoy declaro que los viernes por la tarde están dedicados a recuperar energías, meditar y recomponerme en serenidad. Y si hay algo que sé desde hace tiempo es que la ficción que nos gusta (literatura, cine o teatro) es la que nos recarga porque es nuestro refugio conocido que nos da los estímulos que necesitamos. Esta canción es uno de mis estímulos.
martes, 20 de septiembre de 2011
El Retorn del Rei
De dilluns a divendres a les 21:30 torna Bola de Drac Z al 3XL! La sèrie dels nouranta per excel·lència més vista en la història de la televisió catalana. L'ànima de la nostra infància que ens ha fet tremolar d'emoció, ens ha inculcat els valors de la justícia, el perdó als enemics abatuts i l'esperit guerrer, bucòlic, valent i rialler d'en Son Gokuh. Poso el primer vídeo, malgrat no ser fan de GT, per la definicó d'en Gokuh tan ben encertada i perquè em va fer plorar com una magdalena i encara avui m'emociona quan el torno a veure. I el vídeo del nou principi de Bola de Drac Z Kai que permetrà a tants catalans i catalanes poder crèixer amb la millor sèrie de dibuixos del món. I aprendre a insultar amb en Vegeta com Déu mana, e patates?
Moltes gràcies TV3 per tornar-nos-la!
Suscribirse a:
Entradas (Atom)












